W idealnym \u015bwiecie z takimi my\u015blami w g\u0142owie stan\u0105\u0142bym na starcie w Trie\u015bcie i po prostu ruszy\u0142 ku przygodzie. Tak si\u0119 jednak nie sta\u0142o. Przyznam, \u017ce by\u0142 moment, w kt\u00f3rym czu\u0142em, \u017ce nie ud\u017awign\u0119 tego startu. \u017be nie dam rady wytrwa\u0107 tych kilku dni w samotno\u015bci. P\u00f3\u017aniej, ju\u017c w drodze na lotnisko, gdy czu\u0142em si\u0119 lepiej, wiedzia\u0142em, \u017ce ryzykuj\u0119: albo droga oka\u017ce si\u0119 lekarstwem, przywr\u00f3ci mi r\u00f3wnowag\u0119 albo wgniecie mnie w ziemi\u0119. Nie b\u0119dzie p\u00f3\u0142\u015brodk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
I tak, pr\u00f3buj\u0105c w ostatniej chwili zlepi\u0107 w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 poszarpan\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, stan\u0105\u0142em w pi\u0105tek dwudziestego dziewi\u0105tego maja o 9 rano w grupie blisko dwustu \u015bmia\u0142k\u00f3w na starcie Trans Balkan Race.
______<\/p>\n\n\n\n
Ruszyli\u015bmy, a mi po chwili zacz\u0119\u0142o si\u0119 robi\u0107\u2026 przyjemnie. Miesi\u0105ce przygotowa\u0144, trening\u00f3w, dopasowywania sprz\u0119tu, w\u0142a\u015bnie doprowadzi\u0142y mnie tam, gdzie mia\u0142y. To tak, jakby stary, nieco ju\u017c poturbowany balon nape\u0142ni\u0107 \u015bwie\u017cym powietrzem – nagle zn\u00f3w ma pe\u0142ny kszta\u0142t, nawet je\u015bli farba troch\u0119 si\u0119 ju\u017c z\u0142uszczy\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Nie szalej\u0119. W g\u0142owie mam na sztywno wbity rozk\u0142ad jazdy na ka\u017cdy dzie\u0144: 200 km w poziomie i 4000m w pionie. Dzi\u0119ki temu na met\u0119 powinienem dojecha\u0107 w czwartek wieczorem, a w przypadku jakiego\u015b kryzysu mie\u0107 spokojny bufor na uko\u0144czenie w pi\u0105tek czy nawet w sobot\u0119. Szybko jednak moja cierpliwo\u015b\u0107 zostaje przetestowana.<\/p>\n\n\n\n Po wdrapaniu si\u0119 na pierwszy, wymagaj\u0105cy s\u0142owe\u0144ski szczyt (Goli\u010d), puszczam si\u0119 w d\u00f3\u0142 dziewiczym na tej trasie singlem. Nie mijaj\u0105 dwie minuty i nagle s\u0142ysz\u0119, jak co\u015b dos\u0142ownie rozrywa mi tyln\u0105 opon\u0119. Powietrze schodzi momentalnie. K\u2026 m.., to dopiero pi\u0119\u0107dziesi\u0105ty kilometr! Sytuacja wygl\u0105da bardzo \u017ale. Rozci\u0119cie w boczku opony ma ponad centymetr i nie uszczelni\u0119 tego \u017cadnymi knotami. Niestety, w\u0142o\u017cenie d\u0119tki r\u00f3wnie\u017c jest ryzykowne, bo mo\u017ce t\u0105 dziur\u0105 wyjrze\u0107 na \u015bwiat w trakcie jazdy. Dlatego wpierw podklejam opon\u0119 od \u015brodka na Superglue \u0142atk\u0105 zrobion\u0105 z kawa\u0142ka innej starej opony i dopiero wk\u0142adam d\u0119tk\u0119.<\/p>\n\n\n\n Ca\u0142a operacja zajmuje mi a\u017c p\u00f3\u0142 godziny, ale z jakiego\u015b powodu mnie nie za\u0142amuje. Wr\u0119cz przeciwnie, budzi m\u00f3j gniew. Mam ju\u017c do\u015b\u0107 tego pieprzonego miesi\u0105ca, kt\u00f3ry rzuca na mnie wszystkie swoje kl\u0105twy. Ruszam, zje\u017cd\u017cam ostro\u017cnie do ko\u0144ca singla i od razu na asfalcie rzucam si\u0119 w pogo\u0144. Programuj\u0119 nogi na sta\u0142\u0105 poda\u017c wat\u00f3w i gniot\u0119. Non stop kogo\u015b wyprzedzam a to przynosi satysfakcje. W mi\u0119dzyczasie trafiam w jednej ze s\u0142owe\u0144skich wsi na tak zwanych Trail Angels<\/em> – zupe\u0142nie anonimowych ludzi, kt\u00f3rzy ustawili si\u0119 z wod\u0105 i ciastem dla zawodnik\u00f3w i kibicuj\u0105 nam z ca\u0142ych si\u0142. Co\u015b pi\u0119knego!<\/p>\n\n\n\n Zwalniam dopiero w okolicach setnego kilometra, gdy kilkunastokilometrowy, szutrowy podjazd rozgrywany w pe\u0142nym s\u0142o\u0144cu niebezpiecznie przypomina mi o ryzyku udaru. Razem z innymi zawodnikami, kt\u00f3rych tam spotykam, chowamy si\u0119 po cieniach, by si\u0119 sch\u0142odzi\u0107. Drugi raz zwalniam kawa\u0142ek dalej, w dostojnym, s\u0142owe\u0144skim lesie, kiedy kilkadziesi\u0105t metr\u00f3w przed sob\u0105 widz\u0119 jakiego\u015b bardzo dziwnego psa<\/em>. Wiedzia\u0142em, \u017ce na trasie b\u0119d\u0105 psy pasterskie, ale przecie\u017c jeszcze nie tutaj. Poza tym jakie\u015b dziwne futro ma ten\u2026 aha, dobra, ten nied\u017awied\u017a<\/em>! Na szcz\u0119\u015bcie role s\u0105 odwr\u00f3cone i to on jest tym przestraszonym, kt\u00f3ry ucieka gdzie pieprz ro\u015bnie. Jeszcze chwil\u0119 go widz\u0119, ale szybciutko znika w g\u0119stwinie lasu.<\/p>\n\n\n\n Wzbogacony tym do\u015bwiadczeniem zaczynam si\u0119 zastanawia\u0107, czy za\u0142o\u017cona przeze mnie taktyka spania na materacyku w miejscach do\u015b\u0107 dowolnych aby na pewno jest rozs\u0105dna. Z drugiej strony, jaka jest szansa, \u017ce spotkam nied\u017awiedzia ponownie? C\u00f3\u017c, akurat w S\u0142owenii i Chorwacji wcale nie taka niska. Trudno, jedziemy dalej, ku przygodzie!<\/p>\n\n\n\n Popo\u0142udnie staje si\u0119 coraz p\u00f3\u017aniejsze, wi\u0119c zaczynam my\u015ble\u0107 o wi\u0119kszym posi\u0142ku zanim zapadnie noc. Wiem, \u017ce na 163 km w miejscowo\u015bci Fu\u017eine znajd\u0119 restauracje, ale napotkanie wcze\u015bniej schronisko daje nadziej\u0119 na szybsz\u0105 akcj\u0119. Nic bardziej mylnego – akurat trafiam na kolacj\u0119 grupy dzieci, przez co sp\u0119dzam na miejscu bit\u0105 godzin\u0119.<\/p>\n\n\n\n W samym Fu\u017eine zastaje mnie zmrok. Nie l\u0119kam si\u0119, bo od niedawna sam sobie generuj\u0119 pr\u0105d dzi\u0119ki dynamu w pia\u015bcie. Zak\u0142adam r\u0119kawki i kamizelk\u0119, a po chwili ruszam ku ciemno\u015bci. Po wielokilometrowym podje\u017adzie nawigacja kieruje mnie na odbicie ze szlaku, kt\u00f3rego po ciemku nie mog\u0119 znale\u017a\u0107. Po chwili do\u0142\u0105cza do mnie Misha i wsp\u00f3lnie szukamy wr\u00f3t do kolejnej planszy. W ko\u0144cu – jest, znajduj\u0119 skr\u0119t na pieszy szlak. Mam troch\u0119 w\u0105tpliwo\u015bci – baranek z przodu, za\u0142adowany Tailfin z ty\u0142u, ciemno, stromo\u2026 jednak kiedy s\u0142ysz\u0119 za sob\u0105 weso\u0142y g\u0142os Mishy \u201ewoohoo, some shitty trail, leeet\u2019s go\u201d,<\/em> puszczam si\u0119 w d\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n Jazda jest z gatunku tych bez trzymanki. Dla Mishy wr\u0119cz dos\u0142ownie, bo jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej dowiem, wykona\u0142 na tym zje\u017adzie pe\u0142ne salto. Ja jako\u015b docieram na d\u00f3\u0142, wypadam na asfalt i kieruj\u0119 si\u0119 w stron\u0119 upatrzonego miejsca na kr\u00f3tki nocleg: miejscowo\u015bci, gdzie wed\u0142ug moich danych kr\u0119cono Winnetou. Niestety na miejscu nie znajduje nic, co mog\u0142oby taki plan filmowy przypomina\u0107, wi\u0119c moje marzenia o obudzeniu si\u0119 z widokiem na kanion Apacz\u00f3w musz\u0119 od\u0142o\u017cy\u0107 na kiedy indziej. Znajduj\u0119 za to wiatk\u0119, pod kt\u00f3r\u0105 si\u0119 rozk\u0142adam. P\u00f3\u017aniej do\u0142\u0105cza do mnie jeszcze kilku zm\u0119czonych w\u0119drowc\u00f3w, z kt\u00f3rych ka\u017cdy w inny spos\u00f3b mnie budzi.<\/p>\n\n\n\n Budz\u0119 si\u0119 ko\u0142o czwartej rano tak, jak zasn\u0105\u0142em – nieco zzi\u0119bni\u0119ty le\u017c\u0105c w kokonie na betonie. Zmarzni\u0119cie w nocy to pierwszy i do\u015b\u0107 brzemienny w skutkach b\u0142\u0105d, jaki pope\u0142niam. Nakr\u0119cony adrenalin\u0105 nie uzna\u0142em tego za wielki problem, lecz niestety moje gard\u0142o mia\u0142o na ten temat inne zdanie. <\/p>\n\n\n\n Na liczniku mam ju\u017c blisko 200 km i niemal 4500 m w pionie, a nast\u0119pny punkt, w kt\u00f3rym chc\u0119 stan\u0105\u0107 to znajduj\u0105ce si\u0119 na 260km schronisko Zavi\u017ean ju\u017c w chorwackim pa\u015bmie g\u00f3rskim Velebit. Droga tam\u017ce us\u0142ana jest ci\u0119\u017ckimi, r\u00f3wnie\u017c pod wzgl\u0119dem nawierzchni, podjazdami. Zanim jednak one, rozkoszuj\u0119 si\u0119 o wschodzie s\u0142o\u0144ca panoram\u0105 na wielk\u0105 wod\u0119 i wyobra\u017cam sobie, \u017ce pewnie to tu gdzie\u015b kr\u0119cili tego Winnetou.<\/p>\n\n\n\n Na tym etapie wy\u015bcigu m\u00f3j m\u00f3zg przechodzi ju\u017c w pe\u0142ni na zadaniowy tryb pracy. My\u015bl\u0119 o litrach wody, kt\u00f3ra musz\u0119 uzupe\u0142ni\u0107 i o tym, sk\u0105d wzi\u0105\u0107 niezb\u0119dne kalorie. Zachwycam si\u0119 tym, co widz\u0119. Powoli czuj\u0119, jak moje cia\u0142o zrasta si\u0119 z rowerem, a ten za\u015b staje si\u0119 cz\u0119\u015bci\u0105 drogi. Ja nie podr\u00f3\u017cuj\u0119, ja jestem podr\u00f3\u017c\u0105. To pi\u0119kne i oczyszczaj\u0105ce uczucie. Pomaga te\u017c to, \u017ce zgubi\u0142em s\u0142uchawki.<\/p>\n\n\n\n Sam Dom Zavi\u017ean okazuje si\u0119 miejscem mojej wielkiej wpadki, kt\u00f3ra omal nie zako\u0144czy\u0142a mojego wy\u015bcigu. Czy spad\u0142 wam kiedy\u015b rower ze schod\u00f3w? Mi oczywi\u015bcie te\u017c nie, ale znam kogo\u015b, komu spad\u0142 i na szcz\u0119\u015bcie nic wielkiego si\u0119 nie sta\u0142o, co nale\u017cy rozpatrywa\u0107 w kategorii cudu. Szczeg\u00f3\u0142y tego incydentu pozostan\u0105 jednak niejawne, a wszyscy \u015bwiadkowie obecni w\u00f3wczas w schronisku zobowi\u0105zali si\u0119 do wiecznego milczenia.<\/p>\n\n\n\n Na miejscu wype\u0142nia mnie te\u017c wspania\u0142e prze\u015bwiadczenie, \u017ce daj\u0119 rad\u0119. Jestem wyra\u017anie mniej zm\u0119czony, ni\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rych tam spotykam. Czy to znaczy, \u017ce de facto jad\u0119 za wolno? Nie mam bladego poj\u0119cia, zupe\u0142nie mnie to nie interesuje. Nie znam klasyfikacji, nie sprawdzam trackingu. Realizuj\u0119 swoj\u0105 agend\u0119.<\/p>\n\n\n\n Niestety pojawiaj\u0105 si\u0119 pierwsze niepokoj\u0105ce sygna\u0142y: gard\u0142o zaczyna mnie wyra\u017anie bole\u0107. Mimo upa\u0142u zak\u0142adam buff i staram si\u0119 pi\u0107 jak najwi\u0119cej, by nawil\u017ca\u0107 \u015bluz\u00f3wk\u0119. Jak na z\u0142o\u015b\u0107 akurat na tym wyje\u017adzie nie mam \u017cadnych pastylek na gard\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Kolejny m\u00f3j cel to miasteczko Gospi\u0107 na 360 km, gdzie zamierzam zje\u015b\u0107 co\u015b wi\u0119kszego i zaopatrzy\u0107 si\u0119 na wiecz\u00f3r, noc i poranek, jako \u017ce kolejny punkt z jakimkolwiek zaopatrzeniem znajduje si\u0119 blisko sto kilometr\u00f3w dalej i jest to Checkpoint 1. Tu\u017c przed miasteczkiem zatrzymuj\u0119 si\u0119 w restauracji, a kawa\u0142ek dalej na stacji benzynowej \u0142aduj\u0119 tyle picia, seven days\u00f3w i innych smako\u0142yk\u00f3w, ile tylko unios\u0119 i ruszam ku CP1.<\/p>\n\n\n\n Tej doby chc\u0119 dotrze\u0107 przynajmniej do czterysetnego kilometra trasy, a je\u015bli si\u0119 uda to i do CP1. Niestety, w tym roku ze wzgl\u0119du na du\u017c\u0105 liczb\u0119 startuj\u0105cych na checkpointach nie mo\u017cna spa\u0107, wi\u0119c nie ma te\u017c wyra\u017anego powodu, by si\u0119 tam spieszy\u0107. Zamiast tego, po d\u0142ugim i m\u0119cz\u0105cym ze wzgl\u0119du na sypk\u0105 nawierzchni\u0119 podje\u017adzie, rozk\u0142adam ob\u00f3z na rozstaju dr\u00f3g i z obola\u0142ym gard\u0142em id\u0119 spa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Budzi mnie deszcz. Zm\u0119czony umys\u0142 analizuje sytuacj\u0119. Czy trzeba si\u0119 zbiera\u0107? A mo\u017ce zaraz przejdzie? Przypominam sobie o kurtce, kt\u00f3ra le\u017cy na wyci\u0105gni\u0119cie r\u0119ki. Zak\u0142adam j\u0105, naci\u0105gam kaptur na g\u0142ow\u0119 i mimo si\u0105pi\u0105cego deszczu \u015bpi\u0119 dalej. To jest przepi\u0119kne uczucie, kiedy nic nie mo\u017ce zak\u0142\u00f3ci\u0107 twojego spokoju, wytr\u0105ci\u0107 ci\u0119 z r\u00f3wnowagi. Nad ranem, gdy o pi\u0105tej dzwoni wreszcie budzik ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce pada\u0142o tylko troch\u0119, dzi\u0119ki czemu nie sp\u0142yn\u0105\u0142em na materacyku gdzie\u015b w g\u0142\u0105b lasu.<\/p>\n\n\n\n Na \u015bniadanie mam rogalika i red bulla, kt\u00f3rego kupi\u0142em na wypadek nocnej jazdy. Prze\u0142ykam ostro\u017cnie, gdy\u017c gard\u0142o wci\u0105\u017c mnie boli. Mimo to przepe\u0142nia mnie jaki\u015b dziwny spok\u00f3j. Tak jakby te tysi\u0105ce identycznych obr\u00f3ce\u0144 korbami w trakcie ostatnich dw\u00f3ch dni roz\u0142adowa\u0142o napi\u0119cie, jakie towarzyszy\u0142o mi przez ostatni miesi\u0105c. Mo\u017ce to zabrzmi dziwnie, ale w\u0142a\u015bnie tam, na rozstaju le\u015bnych dr\u00f3g, siedz\u0105c na sflacza\u0142ym materacyku i prze\u017cuwaj\u0105c chorwack\u0105 wersj\u0119 7daysa, czu\u0142em si\u0119 na miejscu.<\/p>\n\n\n\n Sze\u015b\u0107dziesi\u0105t kilometr\u00f3w, jakie pozostawa\u0142y mi do CP1, w wi\u0119kszo\u015bci spowija\u0142 g\u0119sty las. W jednym miejscu tak g\u0119sty, \u017ce a\u017c pe\u0142en \u015bwie\u017co \u015bci\u0119tych drzew le\u017c\u0105cych dok\u0142adnie w poprzek drogi. Ten nieko\u0144cz\u0105cy si\u0119 fragment wspominali chyba wszyscy, kt\u00f3rzy dotarli do czekpointu. Jednak to, o czym m\u00f3wiono rzadziej, to osza\u0142amiaj\u0105cy widok zaraz za nim, gdy tylko \u015bciana lasu ust\u0119powa\u0142a ogromnej, otwartej, zielonej przestrzeni. I w\u0142a\u015bnie w takiej scenerii dotar\u0142em na punkt kontrolny, gdzie wspaniali wolontariusze serwowali makaron i picie.<\/p>\n\n\n\n Kiedy dzi\u015b patrz\u0119 ze spokojem na to, co wydarzy\u0142o si\u0119 od momentu mojego opuszczenia CP1, widz\u0119 jak bardzo stara\u0142em si\u0119, przynajmniej mentalnie, wymkn\u0105\u0107 nieuniknionemu. Potworny upa\u0142, kt\u00f3ry rozpali\u0142 bezdrzewne tereny od CP1 a\u017c do najbli\u017cszej wi\u0119kszej miejscowo\u015bci na trasie, Kninu, sprawi\u0142, \u017ce post\u0119puj\u0105ce przezi\u0119bienie coraz bardziej odbiera\u0142o mi si\u0142y. \u0141udzi\u0142em si\u0119, \u017ce walcz\u0119 jedynie z b\u00f3lem gard\u0142a, a coraz wi\u0119kszy brak mocy wynika z niemal udarowej pogody, co jaki\u015b czas przerywanej kr\u00f3tkim deszczem, i zm\u0119czenia wy\u015bcigiem. Nie by\u0142a to jednak prawda.<\/p>\n\n\n\n Zanim jednak dotar\u0142em do Kninu, kt\u00f3ry czeka\u0142 na mnie z potencjalnym wybawieniem, czyli aptek\u0105, musia\u0142em pokona\u0107 jeszcze podjazd okre\u015blany w ksi\u0105\u017cce wy\u015bcigu jako „The Beast of Balkans”. Po do\u015bwiadczeniach zebranych w Alpach, kt\u00f3re oczywi\u015bcie niebawem sko\u0144cz\u0119 opisywa\u0107 hehe, zak\u0142ada\u0142em, \u017ce czeka mnie d\u0142ugi wypych po bardzo ci\u0119\u017ckim terenie, tymczasem otrzyma\u0142em „rozczarowanie”. Owszem, wspinaczka nie nale\u017ca\u0142a do \u0142atwych, g\u0142\u00f3wnie ze wzgl\u0119du na lu\u017an\u0105 nawierzchni\u0119, ani kr\u00f3tkich, niemniej zdecydowanie mo\u017cliwym by\u0142o pokonanie ca\u0142o\u015bci na ko\u0142ach. Nawet na obci\u0105\u017conym rowerze, gdyby nie b\u0142\u0105d w wyborze linii i w konsekwencji utrata trakcji, da\u0142bym rad\u0119.<\/p>\n\n\n\n Na g\u00f3rze czeka\u0142y na nas niesamowite widoki z drogi wij\u0105cej si\u0119 a to grani\u0105, a to zboczem g\u00f3ry – zupe\u0142nie jak w Alpach. Do dzi\u015b mam je przed oczami. To w\u0142a\u015bnie tam, na szczycie, p\u00f3\u017anym popo\u0142udniem, podejmuj\u0119 decyzj\u0119, \u017ce tej nocy przenocuj\u0119 pod dachem w Kninie a z samego rana udam si\u0119 do apteki. Wci\u0105\u017c mam nadziej\u0119, \u017ce uda mi si\u0119 wymkn\u0105\u0107 chorobie, cho\u0107 dojazd do miasta trzymany w pot\u0119\u017cnym u\u015bcisku okropnego upa\u0142u sprawia, i\u017c moja g\u0142owa staje si\u0119 lekka a nogi zupe\u0142nie puste. W hotelu ostatkiem si\u0142 wykonuj\u0119 jeszcze „pranie” i k\u0142ad\u0119 si\u0119 spa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Rano budzi mnie choroba i my\u015bli o tym, jak bardzo pragn\u0119, mimo wszystko, dotrze\u0107 do Bo\u015bni. Do bo\u015bniackiego Livna mam oko\u0142o 130 km niemal zupe\u0142nie odludnego terenu, \u0142\u0105cznie z bardzo d\u0142ugim i wymagaj\u0105cym podjazdem po zboczu masywu Dinary. Po wczesnym \u015bniadaniu wracam do pokoju i musz\u0119 jeszcze troch\u0119 odpocz\u0105\u0107, by zebra\u0107 si\u0142y. Opowiadam sobie bajk\u0119, \u017ce przecie\u017c forsowa\u0142em organizm przez trzy dni z rz\u0119du, wi\u0119c nic dziwnego, i\u017c jestem zm\u0119czony.<\/p>\n\n\n\n Wizyta w aptece wyposa\u017ca mnie w krople i pastylki, kt\u00f3re jednak nie robi\u0105 wielkiej r\u00f3\u017cnicy. M\u00f3j zapas si\u0142 faluje – momentami jest mi cholernie ci\u0119\u017cko, by innym razem cieszy\u0107 si\u0119 jazd\u0105. Te drugie chwile wyst\u0119puj\u0105 przede wszystkim podczas jazdy pod g\u00f3r\u0119, kt\u00f3r\u0105 po prostu lubi\u0119. Ze szczytu podjazdu widz\u0119, jak na mnie i kilku innych zawodnik\u00f3w, kt\u00f3rych dogoni\u0142em, nadci\u0105gaj\u0105 burzowe chmury2<\/a><\/sup>. Faktycznie, po kilku minutach przechyla si\u0119 nad nami konewka, a ja w strugach deszczu zak\u0142adam na siebie ca\u0142y m\u00f3j deszczowy ekwipunek; troch\u0119 na marne, bo ulewa trwa raptem kilka minut, wi\u0119c ju\u017c niebawem wszystko to zdejmuj\u0119 chroni\u0105c si\u0119 od przegrzania.<\/p>\n\n\n\n Na dole spotykam miejscowego pieska, kt\u00f3ry przez te kilka dni \u017cyje jak w raju, odprowadzaj\u0105c kolejnych zawodnik\u00f3w i dostaj\u0105c od nich racje \u017cywno\u015bciowe. Jestem ju\u017c bardzo wym\u0119czony i mam ochot\u0119 zosta\u0107 z nim, ale przy zdrowych zmys\u0142ach nadal trzymaj\u0105 mnie my\u015bli o Bo\u015bni, Livnie i dzikich koniach. Ruszam dalej, jednak przez nast\u0119pne kilkadziesi\u0105t kilometr\u00f3w bardziej snuj\u0119 si\u0119 po drodze ni\u017c jad\u0119. Wpycham w siebie du\u017ce ilo\u015bci cukru, ale to nie pomaga, bo niestety nie tu le\u017cy problem. Si\u0142\u0105 woli docieram do podn\u00f3\u017ca ostatniego podjazdu na ten dzie\u0144, podjazdu asfaltowego, wiod\u0105cego przez przej\u015bcie graniczne Chorwacji z Bo\u015bni\u0105 i Hercegowin\u0105. Zn\u00f3w otwiera si\u0119 niebo, wi\u0119c razem z dwoma innymi kolarzami, schronieni pod rachitycznymi drzewkami obserwujemy, jak przez rzeczon\u0105 prze\u0142\u0119cz przechodzi burza.<\/p>\n\n\n\n By\u0107 mo\u017ce zabrzmi to dziwnie, \u017ce na bo\u015bniackim przej\u015bciu granicznym czuj\u0119 si\u0119 spokojny i szcz\u0119\u015bliwy. Na g\u0142ow\u0119 si\u0105pi mi deszcz, po pobliskiej polanie galopuj\u0105 konie. Bo\u015bniackie dzikie konie! Czy to ju\u017c one? Nie mam poj\u0119cia, ale na wszelki wypadek mrugam jakby zamyka\u0142 migawk\u0119 w aparacie fotograficznym i zapami\u0119tuj\u0119 ten widok ju\u017c na zawsze. Pogranicznik jest weso\u0142y. Jego pierwsze s\u0142owa brzmi\u0105: „You are alive!”<\/em> Ach, gdyby tylko wiedzia\u0142, \u017ce trafi\u0142 w dziesi\u0105tk\u0119… Konwersujemy chwil\u0119 a przemi\u0142y urz\u0119dnik informuje mnie, \u017ce do szczytu podjazdu mam ju\u017c niedaleko. No tylko ten deszcz. Z u\u015bmiechem wzruszam ramionami, co on kwituje radosnym „c’est la vie”<\/em>. W\u0142a\u015bnie tak, c’est la vie! Z t\u0105 my\u015bl\u0105 ruszam dalej ku nadchodz\u0105cej ulewie.<\/p>\n\n\n\n Na zje\u017adzie pada ju\u017c koszmarnie. Mimo \u015bwietnej nawierzchni jad\u0119 bardzo wolno, drog\u0105 sp\u0142ywa woda, a ja sam niewiele widz\u0119, bo przed sob\u0105 mam \u015bcian\u0119 wody. Nie sk\u0142ami\u0119, je\u015bli powiem, \u017ce w\u0142a\u015bnie ta burza zako\u0144czy\u0142a m\u00f3j wy\u015bcig. Docieram do Livna, ale w pierwszej napotkanej pizzerii czuj\u0119, jak dusza opuszcza moje cia\u0142o. M\u00f3j organizm si\u0119 podda\u0142. Mimo trud\u00f3w ca\u0142ego dnia nie daj\u0119 rady doko\u0144czy\u0107 posi\u0142ku. Z pude\u0142kiem pe\u0142nym pizzy pod pach\u0105 docieram na nocleg, gdzie nie jestem ju\u017c w stanie zamieni\u0107 nawet kilku sensownych s\u0142\u00f3w z innym nocuj\u0105cym tam zawodnikiem. Mokry kaszel i flegma pakuj\u0105 mnie do \u0142\u00f3\u017cka, a ja nawet nie ustawiam budzika. W nocy mam gor\u0105czk\u0119.<\/p>\n\n\n\n Epilog<\/p>\n\n\n\n W Livnie sp\u0119dzam a\u017c trzy noce. Akurat w trakcie tego czasu internet rozgrzewa wie\u015b\u0107 o dyskwalifikacji pewnego polskiego zawodnika. To moment przykry i dla mnie. Sam po dw\u00f3ch dniach podejmuj\u0119 jeszcze pr\u00f3b\u0119 dojechania przynajmniej do Mostaru, bo zale\u017cy mi, \u017ceby zobaczy\u0107 Bo\u015bni\u0119. Szczeg\u00f3lnie, \u017ce na trasie tu\u017c za Livnem znajduje si\u0119 g\u00f3ra Cincar znana z obecno\u015bci dzikich koni. Z du\u017cym trudem doje\u017cd\u017cam w\u0142a\u015bnie tam, ale nie spotkawszy ani jednego konia zawracam na dobrze ju\u017c znany mi nocleg.<\/p>\n\n\n\n Ostatecznie z Livna ratuj\u0105 mnie rodzice i tym samym sp\u0119dzamy wsp\u00f3lnie kr\u00f3tkie wakacje. Mieli\u015bmy si\u0119 spotka\u0107 dopiero na mecie w Risan, ale los po\u0142\u0105czy\u0142 nas ju\u017c na terenie Bo\u015bni i Hercegowiny. Widok podje\u017cd\u017caj\u0105cego pod supermarket auta na polskich blachach na tym wy\u015bcigu by\u0142 ju\u017c znany, dlatego na wszelki wypadek nie skusi\u0142em si\u0119 ani na col\u0119, ani na banana.<\/p>\n\n\n\n ___<\/p>\n\n\n\n Zatem kt\u00f3re \u017cycie zatem jest prawdziwsze? To wype\u0142nione rytmem, w jakim obracaj\u0105 si\u0119 rowerowe korby, pe\u0142ne osza\u0142amiaj\u0105cych widok\u00f3w, do\u015bwiadcze\u0144 wielkich i niewielkich, ale te\u017c zawieraj\u0105ce b\u00f3l, trud i niemoc, czy to, kt\u00f3re czeka\u0142o na mnie po powrocie z Ba\u0142kan\u00f3w? Wydaje mi si\u0119, \u017ce w moim przypadku nie ma jednego bez drugiego. Czas podr\u00f3\u017cy jest czasem \u015bwi\u0105tecznym w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce odr\u00f3\u017cnia si\u0119 od codzienno\u015bci. Sztuk\u0105 pozostaje sprawienie, by codzienno\u015b\u0107 nie wchodzi\u0142a z butami tam, gdzie nie jej miejsce. I to jest czasem o wiele trudniejsze, ni\u017c jakikolwiek wy\u015bcig ultra.<\/p>\n\n\n\n Mimo wszystko, mimo przykrego skr\u00f3tu DNF przy moim nazwisku, Trans Balkan Race da\u0142 mi wiele rado\u015bci. By\u0107 mo\u017ce choroba by\u0142a rachunkiem, kt\u00f3ry organizm wystawi\u0142 mi za to, co przeszed\u0142 w okresie przedstartowym, a by\u0107 mo\u017ce zwyk\u0142ym b\u0142\u0119dem czy nieszcz\u0119\u015bliwym zbiegiem okoliczno\u015bci. Tak czy inaczej, nie \u017ca\u0142uj\u0119, bo czasem to droga jest celem i to wystarczy. To by\u0142y pi\u0119kne chwile pe\u0142ne spokoju, a na dodatek chyba i tak widzia\u0142em te dzikie konie, na kt\u00f3rych mi tak zale\u017ca\u0142o, prawda?<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Strava<\/span>:<\/p>\n\n\n\n TBR D1. Winnetou<\/a><\/p>\n\n\n\n TBR D2.<\/a><\/p>\n\n\n\n TBR D3. CP1 i usma\u017cony Krzysztof<\/a><\/p>\n\n\n\n TBR D4 i ostatni \ud83d\ude14\ud83e\udd12<\/a><\/p>\n\n\n\n Setup<\/span>:<\/p>\n\n\n\n Rockrider Race 900 z barankiem. Sram GX Eagle AXS z klamkomanetkami Sram Apex AXS. Dropper Reverb AXS. Dynamo SON 28. Lampa Igaro C1. Tailfin Cargopack.<\/p>\n\n\n\n Kt\u00f3re \u017cycie jest prawdziwsze? To, w kt\u00f3rym twoj\u0105 g\u0142ow\u0119 zajmuj\u0105 g\u0142\u00f3wnie my\u015bli o tym, gdzie nabra\u0107 wody, gdzie uzupe\u0142ni\u0107 jedzenie i ile kilometr\u00f3w pokona\u0107 jeszcze tej doby, zanim po\u0142o\u017cysz si\u0119 spa\u0107 w jedynym p\u0142askim miejscu w okolicy czy mo\u017ce to, w kt\u00f3rym twoim g\u0142\u00f3wnym zmartwieniem jest kolejny poniedzia\u0142ek przed ekranem? O tym, jak ros\u0142a we […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":861,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"[{\"content\":\"Ale jedna rzecz jednak mnie zaskakuje i to mimo, \u017ce troch\u0119 temat znam: na chyba ka\u017cdym podje\u017adzie stoi kosz do koszyk\u00f3wki. Czy to efekt Luki Doncicia?\",\"id\":\"45492ec9-3b0a-4248-a192-922aab522167\"},{\"content\":\"Paradoksalnie och\u0142odzenie, kt\u00f3re przysz\u0142o z opadami, ma dla mnie pewn\u0105 korzy\u015b\u0107. Dzi\u0119ki temu nie wpadam w k\u0142opoty z ilo\u015bci\u0105 wody, kt\u00f3rej zabra\u0142em nieco za ma\u0142o na ten bardzo d\u0142ugi odcinek bez mo\u017cliwo\u015bci jej uzupe\u0142nienia. Chorwacja pod tym wzgl\u0119dem by\u0142a zaskakuj\u0105co wymagaj\u0105ca.\",\"id\":\"e6803b27-e276-49a7-9640-9d1c05e189de\"}]"},"categories":[23,3,4],"tags":[48,6,7],"class_list":["post-799","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-bikepacking","category-ultra","category-wyscigi","tag-trans-balkan-race","tag-ultra","tag-wyscig"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/799","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=799"}],"version-history":[{"count":54,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/799\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":862,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/799\/revisions\/862"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/861"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=799"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=799"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=799"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/Golic-42-scaled.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/img_5710-scaled.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/img_5718-scaled.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/img_5750-scaled.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/img_5755-scaled.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
\n\n\n\n
\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/img_5872-scaled.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/gdziejestkrzys.pl\/wp-content\/uploads\/2026\/07\/img_5684-scaled.jpg\")
<\/figure>\n\n\n